اغلب مردم كه به حفظ سلامتي دندانهاي خود اهميت ميدهند، روزي ۳بار - پس از هر وعده غذايي- مسواك ميزنند.
اما تحقيقات دانشمندان در انگليس نشان داده است كه مسواك زدن بلافاصله پس از صرف صبحانه سلامت دندانها را تهديد ميكند.
به گفته پزشكان در هنگام خواب باكتري و پلاك روي دندانها تشكيل ميشود. از سوي ديگر اسيد و شكر موجود در غذا خاصيت محافظتي ميناي دندان را تضعيف ميكند به اين ترتيب مسواك زدن پس از خوردن صبحانه زمان لازم براي ترميم ميناي دندان را از بين ميبرد.
به همين دليل پزشكان توصيه ميكنند قبل از صبحانه يا حداقل يك ساعت پس از آن مسواك زده شود.
علاوه بر اين استفاده از خميردندانهاي حاوي فلورايد، پوششي روي دندانها ايجاد كرده و از آنها در مقابل تاثيرات مخرب اسيد و شكر، محافظت ميكند. در ضمن در هنگام مسواك زدن بايد از فشار بيش از حد بر دندانها خودداري كرد
واحد مركزي خبر: مصرف قرصهاي ضد بارداري دركاهش خطر ابتلا به سرطان تخمدان نقش به سزايي دارد .
به گزارش شبكه تلويزيوني فاكس نيوز؛ درحالي كه انجمن سرطان امريكا ميزان مرگ و مير ناشي از سرطان تخمدان را پنجمين علت مرگ ناشي از سرطان در بين زنان اعلام كرده است ،
دانشمندان مركز تحقيقات سرطان دانشگاه هاوايي به شيوه اي دست پيدا كرده اند كه ممكن است ميزان شيوع ابتلاي زنان به اين نوع از سرطان را كاهش دهد.
براساس اين تحقيقات ،در روش جلوگيري از بارداري با مصرف قرص هاي ضد بارداري ،ميزان خطر ابتلا ي زنان به سرطان تخمدان كاهش مي يابد .دراين تحقيق مشخص شد كه به ازاي هر يكسال مصرف قرص هاي ضد بارداري خطر ابتلا به سرطان تخمدان پنج درصد كاهش مي يابد.
براي انكه مصرف قرصهاي ضد بارداري در كاهش ميزان خطر ابتلا به سرطان تخمدان تاثير گذارباشد بايد فرد دستكم يكسال اين قرصها را مصرف كند.
نكته جالب توجه اينكه بعد از توقف مصرف قرصهاي ضد بارداري اثر محافظتي اين قرص ها در برابر سرطان تخمدان بيست تا سي سال طول خواهد كشيد.
اما هشداري كه محققان مي دهند اين است كه افراد بالاي سي و پنج سال درصورتي كه سيگاري هستند نبايد قرصهاي ضد بارداري مصرف كنند چون تركيب اثرات قرص و سيگار منجر به افزايش خطرلخته هاي خوني و درنهايت حملات قلبي خواهد شد.
متخصصان انواع دردهايي كه نيازمند به توجه و رسيدگي فوري هستند را توصيف مي كنند.سلسله مراتب شبكه های بهداشت و درمان

شبكه بهداشتي درماني كشور از سال 1364 باهدف تضمين عادلانه دسترسي كليه آحاد جامعه به مراقبتهاي اوليهبهداشتي ، بااولويت مناطق روستائي ومحروم ، بتدريج دركشور مستقرشده است . اين شبكه مناطق روستائيوشهري ، هردو، راشامل مي شود .
با توجه به اینكه كوچكترین واحد مستقل در نظام بهداشتی درمانی كشور شهرستان است به همین دلیل ، پس از اعلام سیاستهای اساسی و خط مشی های كلی ، تدوین مجموعه ای كه بتواند به اجرا و استقرار نظام در شهرستان كمك كند مورد توجه قرار گرفت .ابتدا با تجزیه برنامه ها به فعالیتها و وظایف و تعیین سهمی كه هر واحد اجرایی در قبال یك برنامه به عهده دارد مشخص گردید كه برای خدمات 1500نفر جمعیت یك خانه بهداشت نیاز است و از طرف دیگر وسعت كشور و وجود روستاهایی كه از این تعداد جمعیت كمتری دارند باعث شد كه طرح گردهم جمع كردن چند روستا بصورت یك خانه بهداشت و بقیه بصورت روستاهای قمر مدنظر قرار گرفت .خانه بهداشت محيطيترين واحد ارائه خدمت در نظام شبكه های بهداشتی درمانی كشوراست . هر خانه بهداشت بسته به شرایط جغرافیایی – به ویژه امكانات ارتباطی و جمعیت – یك یا چند روستا را در پوشش خدمات خود دارد وبطور متوسط هر5 خانه بهداشت تحت پوشش ونظارت يك مركز بهداشتي درماني روستائيقرارمیگیرد فاصله خانه بهداشت از مركز بهداشتی درمانی باید حداكثر 40 كیلومتر باشد و مركز بهداشتی درمانی در مسیر حركت طبیعی مردم قرار داشته باشد .
وظایف خانه بهداشت از سرشماری سالانه و ثبت جمعیت كه در شروع كارو در آغاز هرسال انجام میگیرد شروع میشود . براساس سرشماری اطلاعات كاملی از منطقه تحت پوشش از جمله تعداد خانوارها وتعداد افراد هر خانوار به تفكیك نام ، سن ، جنس ، نسبت با سرپرست خانوار ، شغل و میزان سواد ، بارداری ،معلولیت و بیماری مزمن و تغییرهای جمعیتی خانوار ( ازدواج ، مرگ ، مهاجرت ) و... استخراج وثبت می گردد .با سرشماری گروههای سنی و جنسی مشخص شده و براین اساس مراقبت های اولیه براساس برنامه های كشوری انجام میشود مانند مراقبت كودكان زیر 6 سال ، مراقبت از دانش آموزان و بهداشت مدارس ،مراقبت زنان باردار، تنظیم خانواده، آموزش و مراقبت تغذیه ای ، بهداشت دهان و دندان ، ایمنسازی ، نظارت بر موازین بهداشت حرفه ای ، محیط عمومی روستا، بهسازی محیط ، بهداشت محیط اماكن عمومی ، بهداشت محیط مراكز تهیه و توزیع مواد غذایی و سلامت مواد عرضه شده ، بازدید منزل ،بیماریابی ، درمان برخی از بیماریها براساس پروتكل ، كمكهای اولیه درمانی و پیگیری درمان ،تزریقات زیر نظر پزشك ، پانسمان ، فوریتها، بازتوانی و كمك به معلولان ، همكاری با دانشجویان اعزامی ،بهداشت روانی و...
با توجه به وظایفی كه برای خانه بهداشت منظور شده است و برای اینكه عوامل اجرایی درك نزدیكتر و صحیح تری از محیط كار و زندگی مردم داشته باشند و بالاخره برای اطمینان نسبی از اقامت دائم پرسنل در روستا پرسنل خانه بهداشت از جمعیت تحت پوشش آن خانه بهداشت انتخاب میشوند و در مورد سن آنها (تا 28 سال در هنگام شروع كلاسها ی دوره ) و داشتن دیپلم ضروری بوده و بعد از آموزشهای لازم در خانه بهداشت مسقر میشوند .
بعد از خانه بهداشت در اولین سطح فعالیت شبكه های بهداشتی درمانی، مراكز بهداشتی درمانی روستایی مطرح میشوند كه تنها واحد پزشكی دولتی مستقر در مناطق روستایی هستند این واحد نظارت بر فعالیت خانه های بهداشت و هدایت آنها ، در ارتباط با بیمارستان شهرستان و نیازهای تخصصی و بستری جمعیت تحت پوشش را برعهده دارد. محل استقرار مركز بهداشتی درمانی روستایی نسبت به روستاهای محل استقرار خانه های بهداشت تابعه باید در مسیر طبیعی جمعیت باشد .
وظایفی كه یك مركز بهداشتی درمانی روستایی برعهده دارد شامل جمع آوری و كنترل و دسته بندی اطلاعات و آمارها ، كنترل و پیگیری اجرای برنامه ها، پذیرش بیماران،همكاری باگروههای اعزامی از مركز بهداشت شهرستان و استان ، مشاركت در فعالیتهای آموزشی ،اعزام تیم های سیار،تنظیم و اجرای برنامه های آموزش بهداشت ، انجام آزمایشهای پاراكلینیكی مورد نیاز زنان باردار، كمك به زنان نیازمند مراقبتهای ویژه ،ایجاد ارتباط با ماماهای محلی بمنظور هدایت و آموزش آنها، فراهم كردن تسهیلات برای زایمان زنان تحت مراقبت ، گذاردن آی . یو.دی برای زنان داوطلب ، تهیه پاپ اسمیر ، بازدید از مدارس ، ارجاع جهت بستن لوله ها ، نظارت برغربالگری دانش آموزان ، آموزش و اجرای برنامه های بهداشت دهان و دندان ، غربالگری كارگران كارگاهها و كارخانه ها ، بیماریابی از میان بیماران معرفی شده ، انجام آزمایشهای پاراكلینیكی ، اعزام بیماران نیازمند عملیات تشخیصی یا درمانی بیشتر به بیمارستان ، تنظیم برنامه درمان بیمارانی كه درمانشان باید توسط خانه بهداشت پیگیری گردد ، اجرای موازین پیشگیری در مورد اطرافیان فرد مبتلا به بیماریهای واگیردار از طریق ایمنسازی و یا اعمال موازین بهداشت محیط ، جمع آوری لامهای خون از خانه های بهداشت و تیمهای سیار، جمع آوری نمونه های خلط بیماران مشكوك به سل ، انجام بررسیهای مقدماتی اپیدمیولوژیك برای شناخت مسایل بهداشتی و بیماریهای بومی و شایع منطقه ، اعلام موارد همه گیربیماریها و اقدام به خاموش كردن آنها ،انجام برنامه های بهداشت محیط و كمك به پرسنل خانه های بهداشت و هدایت آنها در اجرای برنامه ها ، نظارت براجرای قوانین و مقرارت ناظر بر اماكن عمومی و مراكز تهیه و تولید مواد غذایی و بهداشت كارگاهها ، پژوهش و در نهایت مدیریت می باشد. درمناطق شهري ارائه خدمات برعهده مراكز بهداشتي درماني شهري و پایگاههای بهداشتی میباشد. كلیه خدمات بهداشتی كه در روستاها بعهده خانه بهداشت می باشد در مناطق شهری بعهده پایگاه بهداشتی است. مراكز بهداشتی درمانی شهری برحسب تراكم جمعیت ، یك یا چند پایگاه بهداشت شهری را تحت پوشش دارد و كلیه وظایف مراكز بهداشتی درمانی روستایی را نیز انجام میدهد و تنها تفاوت آن در مراجعه مستقیم بیماران به مركز می باشد یعنی مراجعه بیماران در این مراكز لازم نیست از طریق ارجاع صورت گیرد.
سطح دوم ارائه خدمات در شبكه های بهداشتی درمانی شامل مراكز بهداشت شهرستان و بیمارستان شهرستان است. مديريت شهرستان با ايجاد هماهنگي بين بيمارستان ومركز بهداشت شهرستان مسئوليت كنترل وهدايت شبكه بهداشت ودرمان شهرستان را برعهدهدارد.
بیمارستان واحد تخصصی پزشكی در سطح شهرستان است بیمارستان شهرستان مجموعه ای است كه با اجزای زیر مشخص میگردد : بخشهای بستری ، تشخیصی ، داروخانه ، پلی كلینیك ، اورژانس.
بیمارستان شهرستان باید حداقل چهار بخش بستری داخلی ، جراحی ، كودكان ، زایمان و دوبخش تشخیصی ( آزمایشگاه و رادیولوژی ) را داشته باشد . كلیه این بخشها باید بوسیله پزشكان متخصص اداره شود . بعبارت دیگر اشتغال پزشك عمومی در بیمارستان نقض هدفهای سطح بندی خدمات است و نظام ارجاع را بی ثمر می سازد . بیمارستان پس از تشخیص و درمان بیماران ارجاع شده ازمراكز بهداشتی درمانی ، باید نتیجه تشخیص و اقدام را به مركز ارجاع كننده اطلاع دهد و در صورت لزوم توصیه های لازم در مورد ادامه درمان بیمار را به مركز بهداشتی درمانی اعلام نماید .
مركز بهداشت شهرستان واحدی است كه اولین سطح تخصصی یعنی كارشناسی خدمات مختلف بهداشتی را شامل میشود.
وظایف مركز بهداشت شهرستان شامل جمع آوری ، طبقه بندی و تجزیه و تحلیل اطلاعات مورد نیاز برنامه های مختلف بهداشتی ، آمارهای حیاتی و فعالیت واحدهای بهداشتی شهرستان به منظور تدوین برنامه های محلی و تهیه گزارش ، شناخت و دسته بندی مسایل بهداشتی منطقه و تنگناهای فنی و اجرایی برنامه ها ، بررسی و شناخت اپیدمیولوژیك بیماریهای بومی و اپیدمیها ، تهیه و ابلاغ دستورالعملهای اجرایی لازم برای اجرای برنامه های كشوری خدمات بهداشتی ، تدوین برنامه های بهداشتی متناسب با شرایط محلی برای حل مشكلات بهداشتی و مبارزه با بیماریهای بومی و اپیدمیها ، برنامه ریزی گسترش و تغییرات واحدهای بهداشتی متناسب با تغییرات جمعیتی و تامین دسترسی سهل جامعه به خدمات بهداشتی ، تدارك و پشتیبانی فنی ، اداری و مالی ازمراكز بهداشتی درمانی و خانه های بهداشت ، مشاركت در برنامه ریزی و اجرای برنامه های پزشكی جامعه نگر در سطح واحدهای بهداشتی ، تدوین و اجرای پژوهشهای كاربردی در زمینه مسایل بهداشتی منطقه ،اجرای پروژه های آزمایش در زمینه روشهای نوین و كاربرد ابزارهای جدید و ادغام در خدمات ، تدوین و ابلاغ برنامه و روشها و دستورالعملهای مربوط به آزمایشهای بهداشتی (تشخیص طبی در موارد لزوم و اپیدمیها ، آب و فاضلاب ، بهداشت حرفه ای )، انجام آزمایشهای بهداشتی برای كنترل كار آزمایشگاههای مراكز بهداشتی درمانی تابعه و تشخیص های آزمایشگاهی برابر دستورالعمل های كشوری ، نظارت بر نحوه خدمات آزمایشگاهی مراكز بهداشتی درمانی ، نظارت مستمر برفعالیتهای فنی ، پشتیبانی ، اداری و مالی مراكز بهداشتی درمانی و خانه های بهداشت ، جمع آوری و بررسی گزارش فعالیت مراكز بهداشتی درمانی تابعه، ارزشیابی منظم خدمات و پوشش برنامه های بهداشتی شهرستان ، تدوین ، اجراو مشاركت در اجرای برنامه های آموزش بدو خدمت و حین خدمت كاركنان بهداشتی شهرستان ، برآورد اعتبارات مورد نیاز برنامه ها و تدوین بودجه سالانه و اجرای بودجه مصوب .
در حال حاضر هماهنگ سازی دو واحد خودگردان شبكه شهرستان ( بیمارستان و مركز بهداشت شهرستان ) و نظارت برفعالیت همه آنها برعهده مدیریت شبكه شهرستان می باشد مدیر شبكه شهرستان ، نماینده وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشكی در سطح شهرستان تلقی شده و توسط ریاست دانشگاه تعیین میگردد .
تمامی فعالیتهای سطح دوم باید توسط سطح سوم ارائه خدمات كه شامل دانشگاه علوم پزشكی استان و معاونتهای دانشگاه از جمله معاونت درمان با كلیه بیمارستانهای دولتی تحت پوشش و معاونت بهداشتی (مركز بهداشت استان ) نظارت ، پشتیبانی گردیده و امكان هرچه بهتر آنها فراهم میگردد